![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/maria-benktzon-238x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n
Profesor Maria Benktzon<\/strong> mieszka w Sztokholmie. W 1969 roku rozpocz\u0119\u0142a wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z firm\u0105 Ergonomidesign (obecnie Veryday). Nieco wcze\u015bniej w tym samym roku uko\u0144czy\u0142a studia w Krajowej Szkole Wy\u017cszej Sztuk Pi\u0119knych, Rzemios\u0142a i Wzornictwa w Sztokholmie. Buntuj\u0105c si\u0119 przeciwko kanonowi wsp\u00f3\u0142czesnych jej tradycji wzorniczych przyj\u0119\u0142a podej\u015bcie inkluzyjne, stawiaj\u0105ce u\u017cytkownika w centrum zainteresowania projektant\u00f3w. By\u0142a typowym dzieckiem swoich czas\u00f3w, walcz\u0105cym o lepszy \u015bwiat dla wszystkich. Wkr\u00f3tce znalaz\u0142a bratni\u0105 dusz\u0119 \u2013 wsp\u00f3lnie ze Svenem-Erikiem Juhlinem rozpocz\u0119li projektowanie naczy\u0144 kuchennych, sztu\u0107c\u00f3w i akcesori\u00f3w do higieny osobistej, zapewniaj\u0105ce u\u017cytkownikom niezale\u017cno\u015b\u0107 i mo\u017cliwo\u015b\u0107 zachowania poczucia godno\u015bci. Do jej licznych projekt\u00f3w nale\u017c\u0105 kule i laski, odzie\u017c dla os\u00f3b niepe\u0142nosprawnych, dzbanek do kawy dla linii lotniczych SAS, aparat telefoniczny Doro dla senior\u00f3w, no\u017ce dla firmy Tupperware i robocze r\u0119kawice ochronne dla firmy Ejendals. Wszystkie przedmioty by\u0142y projektowane w \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z u\u017cytkownikami ko\u0144cowymi, przy czym za\u0142o\u017ceniem wiod\u0105cym by\u0142a harmonizacja formy i funkcjonalno\u015bci. W roku 2000 Maria otrzyma\u0142a nagrod\u0119 \u201eWzornictwo dla XXI wieku\u201d imienia Ronalda Mace\u2019a; podczas konferencji Include w roku 2005 w Londynie przyznano jej nagrod\u0119 za ca\u0142okszta\u0142t tw\u00f3rczo\u015bci.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Alison J. Clarke<\/strong>, wyk\u0142adowczyni historii i teorii wzornictwa i dyrektor Fundacji imienia Victora Papanka przy Uniwersytecie Sztuk Stosowanych w Wiedniu. Przed obron\u0105 pracy doktorskiej z antropologii spo\u0142ecznej na University College London studiowa\u0142a w Kr\u00f3lewskiej Szkole Sztuk Pi\u0119knych i w Victoria & Albert Museum w Londynie. Autorka publikacji Design Anthropology: Object Culture in the 21st Century (\u201eAntropologia wzornictwa: kultura obiekt\u00f3w w XXI wieku\u201d) i Tupperware: The Promise of Plastic in 1950s America \u201eTupperware: obiecuj\u0105cy plastik w Ameryce lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych\u201d). Na podstawie tej ostatniej pozycji nakr\u0119cono film dokumentalny. Jej ksi\u0105\u017cki dotycz\u0105 rozwa\u017ca\u0144 na temat historii, polityki i relacji spo\u0142ecznych w kulturze materialnej. Na sta\u0142e wsp\u00f3\u0142pracuje ze \u015brodkami masowego przekazu \u2013 wsp\u00f3\u0142tworzy obsypany nagrodami serial BBC The Genius of Design (\u201eGeniusze projektowania\u201d); w chwili obecnej ko\u0144czy prac\u0119 nad monografi\u0105 Designer for the Real World: Victor Papanek and 1970s Design Activism (\u201eProjektant \u015bwiata prawdziwego: Victor Papanek i aktywizm wzornictwa lat siedemdziesi\u0105tych\u201d), kt\u00f3ra zostanie wydana przez MIT Press.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Lars Dencik<\/strong> jest profesorem psychologii spo\u0142ecznej. Mieszka w Sztokholmie.\u00a0Zawodowo zwi\u0105zany z du\u0144skim Uniwersytetem Roskilde. W badaniach zajmuje si\u0119 wp\u0142ywem spo\u0142ecznych proces\u00f3w modernizacyjnych na codzienne \u017cycie spo\u0142eczne: bada proces tworzenia i przekszta\u0142cania to\u017csamo\u015bci i relacji kulturowych. Do jego najnowszych publikacji nale\u017c\u0105 Into The Era Of Shifts: How Everything gets Designed in an Increasingly Non-designed World (\u201eW epoce zmian: jak projektujemy w \u015bwiecie coraz mniej zaprojektowanym\u201d, Arvinius, 2005); Homo Zappiens \u2013 a European-Jewish Way of Life in the Era of Globalisation (\u201eHomo Zappiens \u2013 europejsko-\u017cydowski spos\u00f3b na \u017cycie w erze globalizacji\u201d, Berghahn Books 2006); Neo-Tribalism: Exploring the Populist Backlash to a Cosmopolitan Europe (\u201eNeoplemienno\u015b\u0107: rozwa\u017cania o populistycznym sprzeciwie wobec kosmopolitycznej Europy\u201d, Nova Science Publishers 2012); The Dialectics of Diaspora in Contemporary Modernity (\u201eDialektyka diaspory we wsp\u00f3\u0142czesnej nowoczesno\u015bci\u201d, BRILL, 2014).<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Krystyna Iglicka-Ok\u00f3lska<\/strong>,\u00a0ekonomistka i demograf spo\u0142eczny, profesor zwyczajny, rektor i wyk\u0142adowczyni Uczelni \u0141azarskiego. Ekspertka polskiego rz\u0105du w obszarze polityki migracyjnej. Stypendystka Fulbrighta na Wydziale Socjologii (Uniwersytetu Stanu Pensylwania) w latach 1999-2000. Stypendystka Polskiej Fundacji na Rzecz Nauki, Akademii Brytyjskiej i Biura Spraw Zagranicznych oraz Wsp\u00f3lnoty na Uniwersytecie Londy\u0144skim w latach 1996-1999. Stypendystka Fundacji Dekaban na Uniwersytecie w Glasgow w roku 1996. W latach 2002-2003 zast\u0119pca dyrektora Instytutu Stosowanych Nauk Spo\u0142ecznych Uniwersytetu Warszawskiego. Wyk\u0142adowczyni szeregu polskich uczelni jak r\u00f3wnie\u017c University College London (Wielka Brytania), Uniwersytetu w Glasgow (Wielka Brytania) i Uniwersytetu w Birmingham (Wielka Brytania). Konsultantka i ekspertka licznych organizacji mi\u0119dzynarodowych, w tym Komisji Europejskiej, Mi\u0119dzynarodowej Organizacji na rzecz Migracji, OECD, a tak\u017ce polskich instytucji ministerialnych. Autorka wyst\u0105pie\u0144 na ponad 80 mi\u0119dzynarodowych seminariach i konferencjach akademickich. Autorka wyst\u0105pie\u0144 wprowadzaj\u0105cych, moderator merytoryczny i organizatorka sesji specjalistycznych w obszarze mi\u0119dzynarodowej migracji. W\u015br\u00f3d prac jej autorstwa znajduje si\u0119 10 podr\u0119cznik\u00f3w akademickich, prawie 70 opracowa\u0144\/ artyku\u0142\u00f3w w periodykach akademickich (publikowanych g\u0142\u00f3wnie w Stanach Zjednoczonych, w Wielkiej Brytanii i w Polsce) oraz szereg ekspertyz, raport\u00f3w i analiz na temat polityk i\/lub strategii.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Guy Julier<\/strong>, wyk\u0142adowca kultury wzornictwa na Uniwersytecie w Brighton i g\u0142\u00f3wny specjalista ds. bada\u0144 nad wsp\u00f3\u0142czesnym designem w londy\u0144skim Victoria & Albert Museum. W przesz\u0142o\u015bci by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 wzornictwa na Leeds Metropolitan University, gdzie r\u00f3wnie\u017c przewodzi\u0142 DesignLeeds, jednostce badawczo-konsultacyjnej specjalizuj\u0105cej si\u0119 we wzornictwie zgodnym z za\u0142o\u017ceniami spo\u0142eczno-\u015brodowiskowymi. Pracowa\u0142 tak\u017ce jako wyk\u0142adowca go\u015bcinnie na takich uczelniach, jak Uniwersytet Po\u0142udniowej Danii, Wy\u017cszej Szkole Sztuk Pi\u0119knych w Glasgow i nowozelandzki Uniwersytet Otago in New Zealand. Do publikacji profesora Juliera nale\u017c\u0105 New Spanish Design, The Dictionary of Design since 1900 (\u201eNowe wzornictwo hiszpa\u0144skie \u2013 leksykon wzornictwa od 1900 roku\u201d) i The Culture of Design (\u201eKultura wzornictwa\u201d), kt\u00f3rej trzecie wydanie poprawione ukaza\u0142o si\u0119 w 2013 roku. W chwili obecnej pisze ksi\u0105\u017ck\u0119 na temat wzornictwa w kontek\u015bcie ekonomicznym. Zajmuje si\u0119 badaniami z pogranicza wzornictwa i nauk spo\u0142ecznych \u2013 przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju kultury wzornictwa jako dziedziny nauki. Rozpocz\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z naukowcami i projektantami na rzecz rozwoju praktyk badawczych we wzornictwie spo\u0142ecznym.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Miros\u0142awa Marody<\/strong>, profesor dr hab. w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie kieruje Zak\u0142adem Psychologii Spo\u0142ecznej, kierownik Centrum Studi\u00f3w Politycznych w Mi\u0119dzywydzia\u0142owym Instytucie Studi\u00f3w Spo\u0142ecznych UW, cz\u0142onek-korespondent oraz wiceprezes Polskiej Akademii Nauk. Autorka i wsp\u00f3\u0142autorka wielu bada\u0144 i analiz podejmuj\u0105cych problematyk\u0119 dzia\u0142a\u0144 spo\u0142ecze\u0144stwa polskiego. Pod jej redakcj\u0105 ukaza\u0142y si\u0119 takie ksi\u0105\u017cki jak m.in. Co nam zosta\u0142o z tych lat\u2026 Spo\u0142ecze\u0144stwo polskie na progu zmiany systemowej (1991), Oswajanie rzeczywisto\u015bci. Mi\u0119dzy realnym socjalizmem a realn\u0105 demokracj\u0105 (1996), Mi\u0119dzy rynkiem a etatem. Spo\u0142eczne negocjowanie polskiej rzeczywisto\u015bci (2000), Polacy w\u015br\u00f3d Europejczyk\u00f3w. Warto\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa polskiego na tle innych kraj\u00f3w europejskich (2003), Wymiary \u017cycia spo\u0142ecznego. Polska na prze\u0142omie XX i XXI wieku. (2007). Autorka\u00a0 Przemian wi\u0119zi spo\u0142ecznych (2004), ksi\u0105\u017cki napisanej wraz z Ann\u0105 Giz\u0105-Poleszczuk. Od kilku lat zajmuje si\u0119 zagadnieniami przemian wsp\u00f3\u0142czesnego spo\u0142ecze\u0144stwa. W 2014 roku wyda\u0142a ksi\u0105\u017ck\u0119 Jednostka po nowoczesno\u015bci, podsumowuj\u0105c\u0105 owe przemiany z perspektywy socjologicznej.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Pawe\u0142 Pokutycki<\/strong>, projektant interakcji i wyk\u0142adowca na Kr\u00f3lewskiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych (KABK) w Hadze. W 2005 zainicjowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 eksperymentalnej i multidyscyplinarnej platformy RFID Lab, zwanej p\u00f3\u017aniej AR+RFID Lab, zajmuj\u0105cej si\u0119 badaniem zastosowa\u0144 technologii Augmented Reality (AR) i Radio Frequency Identification (RFID) w obszarze sztuki i projektowania. Jest g\u0142\u00f3wnym cz\u0142onkiem Alternative Learning Tank (ALT), nomadycznej szko\u0142y i organizacji zajmuj\u0105cej si\u0119 tworzeniem i implementacj\u0105 program\u00f3w nauczania dot. progresywnych i radykalnych dziedzin wiedzy zwykle pomijanych przez instytucje edukacyjne. Jego ostatnie projekty skupiaj\u0105 si\u0119 nad badaniem relacji pomi\u0119dzy teori\u0105 nowych medi\u00f3w, politologi\u0105, socjologi\u0105 i kulturoznawstwem poprzez rozw\u00f3j koncepcji i prototypowanie medi\u00f3w interaktywnych. Jest wyznawc\u0105 metodologii projektowania opartej na w\u0142asnej, osobliwej teorii czarnej skrzynki zaprezentowanej\u00a0m.in. na TEDx w 2012 roku.<\/p>\n http:\/\/tedxtalks.ted.com\/video\/Exploring-the-Black-Box-Pawel-P<\/a><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Zo\u00eb Ryan<\/strong>, kuratorka i pisarka brytyjska. Jest kierownikiem katedry imienia Johna H. Bryana i kuratorem architektury i wzornictwa w Instytucie Sztuki w Chicago. Zo\u00eb jest autork\u0105 i redaktorem licznych publikacji, w tym Building with Water: Designs, Concepts, Visions (\u201eBuduj\u0105c z wody: projekty, koncepcje, wizje\u201d, Birkhauser Press, 2010). Jest cz\u0119sto zapraszana do wsp\u00f3\u0142pracy jako jurorka i krytyk. Wyk\u0142ady opisuj\u0105ce jej dzia\u0142alno\u015b\u0107 prowadzi na ca\u0142ym \u015bwiecie. By\u0142a cz\u0142onkiem komitetu doradczego lizbo\u0144skiego Experimenta Design Biennial oraz kuratorskiego komitetu doradczego Pawilonu Ameryka\u0144skiego podczas Biennale w Wenecji w 2012 roku. W roku 2013 by\u0142a przewodnicz\u0105c\u0105 Jury Krajowych Nagr\u00f3d w Dziedzinie Projektowania w nowojorskim Cooper Hewitt National Design Museum, oraz cz\u0142onkiem jury Stypendi\u00f3w Wheelwrighta w Wy\u017cszej Szkole Wzornictwa Uniwersytetu Harvarda. Jesieni\u0105 2012 Zo\u00eb znalaz\u0142a si\u0119 na li\u015bcie pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu najbardziej wp\u0142ywowych os\u00f3b przysz\u0142o\u015bci projektowania wed\u0142ug magazynu Fast Company. Zo\u00eb jest adiunktem w Wy\u017cszej Szkole Sztuki i Wzornictwa Uniwersytetu Illinois w Chicago i wyk\u0142adowc\u0105 na wydziale historii sztuki Wy\u017cszej Szko\u0142y Instytutu Sztuki, gdzie prowadzi seminaria z zakresu krytycznych kwestii we wzornictwie dla student\u00f3w studi\u00f3w magisterskich.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Gianni Vattimo<\/strong>, filozof, nale\u017cy do czo\u0142\u00f3wki europejskich my\u015blicieli prze\u0142omu XX i XXI wieku. Od 1982 profesor filozofii teoretycznej na Universit\u00e0 degli Studi di Torino. Jako visiting professor wyk\u0142ada\u0142 w Stanach Zjednoczonych (Yale, Los Angeles, New York). Od po\u0142owy lat 70. bierze udzia\u0142 w licznych konferencjach naukowych, jest cz\u0142onkiem rad wydawniczych wielu czasopism naukowych, by\u0142 redaktorem naczelnym \u201eRivista di estetica\u201d, jako felietonista stale wsp\u00f3\u0142pracuje z pras\u0105: La Stampa, L\u2019Espresso, Il Manifesto, L\u2019Unit\u00e0, El Pais, Clarin. W latach 1999 \u2013 2003, 2009 – 2013 zasiada\u0142 w Parlamencie Europejskim. Do jego najwa\u017cniejszych prac nale\u017c\u0105: La fine della modernit\u00e0. Nichilismo ed ermeneutica nella cultura postmoderna (1985) („Koniec nowoczesno\u015bci”, t\u0142um. M. Surma- Gaw\u0142owska, Krak\u00f3w 2006), La societ\u00e0 trasparente (1989) („Spo\u0142ecze\u0144stwo Przejrzyste”, t\u0142um. M. Pachciarek, Wroc\u0142aw 2006), Oltre l’interpretazione. Il significato dell’ermeneutica per la filosofia\u00a0 (1994), Credere di credere (1996), La religione (1996) (praca zbiorowa, „Religia”, t\u0142um. zbiorowe, Warszawa 1999), Vocazione e responsabilit\u00e0 del filosofo (2000), Tecnica ed esistenza. Una mappa\u00a0filosofica del Novecento (2002), Nichilismo ed emancipazione. Etica, politica, diritto (2003), Non essere Dio. Autobiografia a quattro mani (2006) („Nie by\u0107 Bogiem. Autobiografia na cztery r\u0119ce”, t\u0142um.\u00a0K. Kasia, Warszawa 2011), Ecce Comu. Come si ri-diventa ci\u00f2 che si era (2007).<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Susan Yelavich<\/strong>, adiunkt, dyrektor programu studi\u00f3w magisterskich (wzornictwo i projektowanie) \u00a0na wydziale historii i teorii sztuki w Parsons The New School for Design. By\u0142a tak\u017ce wyk\u0142adowc\u0105 mediola\u0144skiej Nuova Accademia di Belle Arti we W\u0142oszech, a tak\u017ce Instytutu Demokracji i R\u00f3\u017cnorodno\u015bci Dolno\u015bl\u0105skiej Szko\u0142y Wy\u017cszej we Wroc\u0142awiu. W prowadzonych obecnie badaniach zajmuje si\u0119 powi\u0105zaniami mi\u0119dzy wzornictwem i literatur\u0105, a tak\u017ce mi\u0119dzy materia\u0142ami i architektur\u0105. Yelavich jest autork\u0105 licznych artyku\u0142\u00f3w i ksi\u0105\u017cek, w tym Design as Future-Making (\u201eProjektowanie jako kreowanie przysz\u0142o\u015bci\u201d, 2014), Contemporary World Interiors (\u201eWsp\u00f3\u0142czesne wn\u0119trza na \u015bwiecie\u201d,2007), Pentagram\/Profile (2004), Inside Design Now (\u201eWsp\u00f3\u0142czesne wn\u0119trze wzornictwa\u201d, 2003), Design for Life (\u201eWzornictwo na ca\u0142e \u017cycie\u201d, 1997), oraz The Edge of the Millennium: An International Critique of Architecture, Urban Planning, Product and Communication Design (\u201eNa kraw\u0119dzi tysi\u0105clecia: mi\u0119dzynarodowe uj\u0119cie krytyczne architektury, planowania przestrzennego, produktu i komunikacji we wzornictwie\u201d, 1993). By\u0142a cz\u0142onkiem Akademii Ameryka\u0144skiej w Rzymie (2003-2004), a tak\u017ce wicedyrektorem program\u00f3w publicznych w nowojorskim Narodowym Muzeum Wzornictwa imienia Coopera Hewitta.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n <\/a><\/p>\n Daniel Zieli\u0144ski<\/strong>, wyk\u0142adowca w stopniu adiunkta i projektant. Wydzia\u0142 Wzornictwa Przemys\u0142owego na warszawskiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych uko\u0144czy\u0142 w 1997, gdzie po studiach podj\u0105\u0142 prac\u0119. Doktorat obroni\u0142 na macierzystej uczelni w 2011 roku. Pracuje jako freelancer projektuj\u0105c g\u0142\u00f3wnie urz\u0105dzenia elektroniczne, oraz obmy\u015bla i realizuje obiekty studyjne z pogranicza dizajnu i sztuki. Wraz z Mari\u0105 G\u00f3rsk\u0105 projektowa\u0142 wystawy m.in. dla Muzeum Narodowego w Warszawie i warszawskiej Zach\u0119ty.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/Alison-Clarke-199x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/lans-dencik-234x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/krystyna-iglicka-okolska-290x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/julier-284x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/miroslawa-marody.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/miroslawa-marody-212x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/pawel-pokutycki-225x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/zoe-ryan-251x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/gianni-vattimo-199x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/yelavich.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/dzielinski13g-300x300.jpg\")
<\/p>\n<\/div>\n
![\"\"](\"https:\/\/fairdesign.asp.waw.pl\/2015\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2015\/05\/alek-tarkowski-300x199.png\")
<\/p>\n<\/div>\n